درآمدی بر موسیقی دوتار ترکمنی

 جلد بیرونی اثر جدید

جلد بیرونی اثر جدید

 د. خ. اونق: از آنجائيکه بخش عمده ای از ترکمنان (آن گروه از طوايفی که جزو پتانسيال حکومت مرکزی  ترکمنان ايران بودند. ترکمنان حکّام ايران از قبيل غزنويان، سلجوقيان، خوارزمشاهيان، آتابکان اقصاء نقاط دنيا و حکومتهای قاراقويونلی و آق قويونلی تا اواخر قاجاريان)، در ادواری از تاريخ که در آسيای مرکزی سکونت داشته اند و در آن بخش از ایلات که در يک شرايط کوچ نشینی بسر می برده اند، اين شکل از معيشت تأثير خودرا روی هنر موسيقی آنها نيز برجای گذاشته است.

هنر موسيقی در ميان اين خلق در روند پویائی خود متناسب با اينگونه از شرايط معيشت کامل ميگردد. اينچنين شکل از روند معيشت اجتماعی را ساز نی هفت بند که مختص شرايط زندگی چوپانی و اختصاص يافتن دوتار در داربست چهارتارم آلاچئق با آن نوای ضعيف تارها گواه بر اين سحن است.

امّا در آن گروه از اقوام ترکمن که در يک مکان سکونت داشته اند و از شرایط شهری برخوردار بوده اند، اشکال مختلف آلات موسيقی از قبيل رباب، دف، چنگ، قره نی، سورنا ( زرنای»زورنی»)، شادیان تویدیک، نی و ناغارا (نانّگارا يا لانّگرا) مورد استفاده قرار می گرفته است و با الهام از موسیقی مقامی – اوزانی سیر رشد خودرا در دیگر نقاط جغرافیائی امپراتوری دول ترکمن و تلفیق با فرهنگهای غیر ترکمن اشکال نوینی را می یابد که ما امروز شاهد آن در فرهنگهای همسایه هستیم. ادامهٔ مطلب »

تندیس نهصد ساله یک جنگجو ی ترکمن سلجوقی از دوران امپراتوری سلجوقیان ترکمن

تندیس یک جنگجوی سلجوقی

تندیس یک جنگجوی ترکمن سلجوقی که شمشیری بدست دارد، جنس این تندیس از سفال بوده، اندازه آن: 60.4 در 25.1 سانتی متر و قدمت آن: سده ی دوازدهم میلادی، محل نگهداری: موزه ی هنر والترز

The Walter’s Art Museum

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: