آشنایی با اثر پروفسور مختوموویچ رحیم اسنف کتاب «امپراطوری سرخ /پادشاه سرخ Красный Падишах/»


«پادشاه سرخ Красный Падишах»

تورنتو – د. خ. اونق:

رمان جدیدی است از پروفسور رحیم اسنف در مورد وقایع غم انگیز اولین رئیس جمهور ترکمنستان ندربای آیتاکوف /Nedirbaya Aytakova/، که به صورت رمانی دراماتیک به عنوان «امپراطوری سرخ /کراسنی پادیشاخا- Красный Падишах/»، به شکلی زیبا به رشته تحریر درآمده است. این اثر در پس زمینه ای از واقعیت های تاریخ ترکمن در اوایل قرن بیستم که مربوط به حوادث تراژدیک و دردناک تاریخ اتحاد جماهیر شوروی در سال های 1920-1930 قرن بیستم نیز می شود، به تحریر درآمده است.
وی از یک روستای دور افتاده مانگغئشلاق /Maňgyshlak/، فرزند ماهیگیری توٚرکمن در سواحل دریای خزر بوده است. از خانواده آیتاک /Aytach, Айтак/. وی یکی از معدود شخصیّت هایی است که در آن شرایط بطور مداوم در پی دانش اندوزی بوده است. وی به دنبال بهبود سرنوشت و اوضاع سیاسی – اجتماعی مردم خود، با صداقت تمام معتقد به نظام شوروی شده بود. وی احقاق حقوق ملت اش را در این باور می دانست. آن ها، همچون خیلی از شخصیّت های نسل خود شکوفا درخشیدند و لیکن، طبق آمار – ارقام های واضح رژیم جدید (امپراطوری سرخ در قبال امپراطوری سفید که در زبان عامیانه مردم تورکمن «آق پادشاه /تزاریسم/» و قزئل پادیشاه دوره حاکمیّت شوروی بوده است)، آنها قربانی وحشت آفرینی های استالین شدند. کتاب ر. اسنف /R.Esenova/، در قالب اثر هنری نوشته شده است. این کتاب که؛ بر اساس جمع آوری خاطرات از معاصران و همدوره های قهرمانان پرداخته می شود، بر مبنای اسناد و مدارک هنوز آموخته نشده و ناشناخته، از منابع آرشیوهای مرکزی جمهوری های روسیه و ترکمنستان شوروی نگاشته شده است.
آیتاکف شخصیتی چند وجهی داشت. نویسنده این شناسنامه را برای اولین بار به وجه کاملی در کتاب خود ارائه داده است، و داستان زندگی وی را ترمیم شده با حداکثر قابلیت اطمینان، به خواننده فرصت دیدن یک تصویر کامل از شخصیّت سیاسی – اجتماعی اولین رئیس جمهور کمیسیون مرکزی انتخابات جمهوری توٚرکمنستان شوروی؛ و یا «پادیشاهی سرخ»، را می دهد که در نزد همه هموطنان شهروند به این عنوان شناخته شده است.
در کتاب دوم، خواننده در متن اثر به دیدار شخصیت های کتاب اول یعنی با قهرمانان موجود در مبارزه بین دو قطب از نیروهای سیاسی – اجتماعی می رود. از یک طرف، در شرایطی که ارتش غرق در خون جنبش شورش های گوناگون، تعمید باسماچی ها شکل گرفته است، آن کارگر موقت بیگانه که تلاش می کند به اتخاذ یک زندگی آرام در یک کشور دیگر و اما در «حقیقت» خود را با تمام هزینه های صرف شده در نظام مربوطه، با وجود تمام خدماتی که به یک سیستم توتالیتر کرده، از جانب «اداره سیاسی دولت» در «کمیساریای خلق امور داخلی»[1] به سوی نابودی کشانده می شود. از سوی دیگر، شخصیت ها، به معنای واقعی کلمه صادقانه به آرمان های بلشویسم اعتقاد داشتند، اما در لای قیچی یأس و ناامیدی تلخی قرار می گیرند که آن، در واقع جاده حسن نیت به جهنم اندود شده است و بنیانگذاران آن علاوه بر تبدیل شدن به چهره های شکنجه گر، شرایطی بوجود آمده بود که شخصیّت هایی همچون ن. آیتاکف، ق. آتابایف و دیگران، خود را در لای سنگ آسیاب نظام توتالیتر یافتند. …

[1]. Государственное Политическое Управление (ГПУ) при НКВД: Народный Комиссариат Внутренних Дел  –

[«اداره سیاسی دولتی /GPU/» زیر نظر «کمیساریای خلق برای مسائل داخلی /NKVD/»]

ندیربای آیتاکف - Недирбай Айтаков

ندیربای آیتاکف – Недирбай Айтаков

غایغئسئز آتابایف - Гпйпысыз Атабайев

غایغئسئز آتابایف – Гпйпысыз Атабайев

Advertisements

ممنون از دیدگاهی که گذاشتید.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: