بازنشر / به یاد زنده یاد عثمان اکرامی مدیر سابق سایت اولکامیز


زنده یاد عثمان اکرامی

زنده یاد عثمان اکرامی

  * آق قالا – اولکامیز از وداع ناباورانه عثمان اکرامی سه سال میگذرد. شامگاه یک شنبه دوازدهم بهمن 93 سومین سالگرد زنده یاد عثمان اکرامی مدیر سابق سایت اولکامبز در شهر آٔق قلا برگزار شد. مطلب زیر بازنشر سوگنامه ای است از لطیف ایزدی در رثای دوست و همکار دلنوازش عثمان :

مختومقلی چکسنگ دردی دوگوندان
عاصی بولیب نالاش اتمه بوگوندان
بو اولمک آیریلماق قالیب دور اؤنگدان
پدر بیزه میراث قویمیش بو دردی
*****

عثمان اکرامی در آخرین پنج شنبه سال 1390 چشمان پر فروغش را بر فروبست و آخرین برگ عمرش ورق خورد. هجرتی بی بازگشت از این عالم به عالمی که ما را یارای درک آن نیست ولی بر این باوریم که زندگی به نوعی دیگر ادامه دارد و با مرگ پرونده عمر انسان بسته نمی شود و همچنان گشوده است.
  عصر همان روز در قبرستان قدیمی قوش دفه آق قلا جسم بی جانش را به خاک سپردند و روح بی قرار عثمان اکرامی به ملکوت پرواز کرد چرا که جسم زمینی و روح آسمانی است و اسیر خاک نمی شود .

عثمان در آرامگاهی آرمید که سیدی شاهیر و نورجان باغشی در آنجا آرمیده اند.
وی 9 ماه با بیماری مهلک سرطان روده دست و پنجه نرم کرد. 9 ماه تحمل کرد، 9 ماه استقامت کرد. 9 ماه امید داشت که زنده بماند و زندگی را ادامه دهد. آرزوها و آرمان ها در دل داشت. ولی تقدیر چیز دیگری رقم زد. خدای رحمان او را می طلبید و عثمان هم خالصانه دعوت حق را لبیک گفت و امیدوارانه رخت از این جهان خاکی بر بست و سبکبال و آرام چشم از این دنیای پر قیل و قال فرو بست.

مدیر سایت اولکامیز تا آخرین لحظات عمرش نیز با شعر و موسیقی همراه و همدم بود. به موسیقی عشق می ورزید و آن را درمان بسیاری از دردها می دانست . ساز و آواز را سبب تلطیف جامعه و تجدید روحیه ی افراد و آرامش مردم تلقی می کرد .

او انسانی آزاد و رها بود. به دنیا تعلق خاطر نداشت. چهل سال بیشتر زندگی نکرد. عرض زندگی اش بیشتر از طول آن بود و کیفیت حیاتش بر کمیتش غالب بود.

اهل دل بود. طبع و قریحه و ذوق خاصی داشت. گیتار می نواخت و هر از گاهی آواز هم می خواند. به شعر و ادبیات دلبسته بود. به شاعران و هنرمندان ارادت داشت و آنها را دوست می داشت و احترام می گذاشت.

عثمان اکرامی حدود سه سال مدیریت سایت فرهنگی خبری اولکامیز را بر عهده داشت. درحد توان برای انعکاس اخبار و رویدادهای فرهنگی، هنری، ورزشی و ادبی جامعه تلاش کرد. در سایت اغلب با نام مستعار دلنواز می نوشت. فعالیتش در سایت منافع مادی دربرنداشت. او می خواست با سایت به جامعه خدمت کند.

عثمان اخبار روزنامه ها و مطبوعات را هم دنبال می کرد به هفته نامه صحرا بسیار علاقمند بود و با حاج حمید کمی سردبیر صحرا روابط دوستانه ای داشت. باور داشت که باید از صحرا حمایت شود. سلیم و گلشن مهر نیز می خواند. در گلشن مهر مدتی کم کار کرده بود سوگنامه ی مرحوم نازمحمد پقه شاعر معروف را در آن نشریه نوشت.

عثمان اکرامی دبیر بود و زبان انگلیسی تدریس می کرد. در معلمی نیز خلاق بود و دلسوز. تلاش وافری برای آموزش داشت. بیش از 10 سال در یلمه سالیان، صحنه، دوگونچی و مدارس آق قلا درس داد.

به مسائل و مشکلات شهرش آق قلا می اندیشید. از کاستی ها و ناملایمات می رنجید، دوست داشت که همگان در هر لباس و مقامی مسئولیت های خود را به نحو مطلوب انجام دهند و گره ای از مشکلات مردم را باز کنند و باری را بر دوش بگیرند.

عثمان در محافل ادبی و هنری حضوری سبز داشت. عکاس بود و عکس های مختلف از هنرمندان می گرفت. اهل طنز و مزاح بود. تبسم بر لب داشت. بی ریا بود و ساده. ظاهر و باطنش یکی بود. شاد و امیدوار بود. در حد توان خود به مردم خدمت میکرد. به خوبی ها و راستی ها می اندیشید.

عثمان به ایلش وفادار بود. هرگز به ایل خود خیانت نکرد. آرزوی شکوفایی امور معنوی و مادی مردم را داشت.

اینک او رفت و ما مانده ایم. اما یاد و نام و آرمان آن عزیز سفر کرده باقی اوست و برآنیم که راهش را ادامه دهیم.
روحت شاد باد ای دوست.

یازغیدینا بویون بولماق قول لیق دان
آوی اولیمه جیدا اماق لیق اولی لیقدان

(رحمان قلی توماج)

× با اندکی تغییرات

منبع – هفته نامه صحرا

Advertisements

ممنون از دیدگاهی که گذاشتید.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: