یاد داشتی کوتاه از گفتمان ترکمنها


رشید آ. می گوید: متاسفانه در جامعۀ امروز ما مهاجرین ترکمن، خواسته ها و آرمانها هنوز نتوانسته اند برای گذار به درک و شناختی فراتر از منافع فردی، و برمبنای قراردادی اجتماعی که از جمله سرمایۀ عقلانی چنین اجتماعاتی میباشند، بسوی تشکیل جامعه یا اجتماعی سیاسی، گام بردارد.

اگر نهادی نظارتی که ناظر بر رفتار و گفتار در یک جامعه یا اجتماعی انسانی بوجود نیامده باشد و به طبع آن هر کس مسئول بر رفتار و گفتار خود نباشد، …

 در آنصورت تودۀ مردم آن جامعه یا اجتماعی انسانی هنوز نتوانسته از وضع‌ طبیعی‌ به یک جامعه یا اجتماعی سیاسی گذار بکند. تحت چنین شرایط و بستری است که انسانهای تشکیل دهندۀ آنگونه جوامع و اجتماعات هنوز در حالت جنگ و جدال به سر خواهند برد. چيزي که طبيعت انسان را که با عقل تعريف مي‌شود، در معرض لغزش قرار مي‌دهد. یعنی انسانها به موجودي مبدل میشوند که تمامی خط قرمزها و حجاب‌ها را از سر راهش برمیدارد و بر امور عقلاني بعنوان اموری پيشِ‌ پا‌ ‌افتاده و دست و پا گیر مینگرد. در واقع‌ عقل‌ انسان‌ کارگزار تعلقات‌ غیرعقلانی‌ او میشود‌.

بقول کانت «انسان تا زماني که عالم را نشناسد نمي‌تواند آدم‌ بودن خود را ابراز کند». به معنایی دیگر، از آنجا که‌ هیچ‌ نوع‌ قانون‌ وضع ‌شده‌ ای‌ که‌ مورد پذیرش‌ همگان‌ باشد، وجود نداشت‌، تنها ملاک‌ رفتار بشر «قانون‌ طبیعی‌» بود. براین اساس بر رفتار و گفتار‌ هر انسانی‌ قانون‌ خاص‌ او که پیگیر منفعت فردی او میباشد، حاکم بود. اما در یک جامعه یا اجتماعی سیاسی، انسان‌ در نهایت‌ و برپایه‌ یک‌ قرارداد اجتماعی‌ به‌ تاسیس‌ نهادی میپردازد که ناظر بر کردار و گفتار و مدافع منافع آنان بعنوان اجتماعی سیاسی باشد. بعبارتی؛ مسأله از منفعت خاص فردي بسوی پیوند یابی با منفعت جمعي سمتگیری میکند.

متاسفانه در جامعۀ امروز ما مهاجرین ترکمن، خواسته ها و آرمانهای ما هنوز نتوانسته اند برای گذار به درک و شناختی فراتر از منافع فردی، و برمبنای قراردادی اجتماعی که از جمله سرمایۀ عقلانی چنین اجتماعاتی میباشند، بسوی تشکیل جامعه یا اجتماعی سیاسی، گام بردارد.

در نتیجه بر بستر چنین شرایطی هر کس نه تنها مسئول بر کردار و گفتار خود نمی باشند، همچنین خود را مقید به هیچ موازین و قانونی که ناظر بر کردار و گفتار آنان باشد، نمی کند. چونکه در این جامعه هنوز آن نهاد نظارت گر که بتواند به روند زندگی نظم بخشد و جوابگویی به مسئولیتهای فردی را بعنوان یک قاعده و قانونی تخطی ناپذیر پذیرفته باشد، شکل نگرفته است. بهمین دلیل است که امروز هر کس بنا به اراده و امیال شخصی خود بدون رعایت هیچ خط و مرز مدنی براحتی و بدون هیچ مانعی که از خصلت جمعی برخوردار باشد، میتواند دروغ بگوید میتواند بدون هیچ شرمی همدیگر را بدنام بکند و علیه همدیگر هر نوع توهین و تهمتی را روا بداند و بدتر از همه این شیوۀ زندگی بعنوان پرنسیبی پذیرفته شده در فرهنگ این اجتماع، مشروعیت مییابد.

تا زمانیکه این اجتماع نتواند نهاد مناسب و در خور خود را شکل بدهد و براساس توافق و قراردادی جمعی، نهادی که ناظر و حاکم بر کردار و گفتار این اجتماع را ایجاد نکند، این وضع همچنان ادامه خواهد یافت و هر روز نیز بدتر و بدتر خواهد شد، و در خوشبینانه ترین حالت، خود را تابع جامعه و اجتماعی دیگر میکند. بطوریکه در نهایت تلاش میکند تا خود را در چارچوب هویتی دیگر جاسازی نماید. شواهد موجود حاکی از آن میباشند که حتی در این مسیر نیز چندان موفق نیستیم.

گفتمان ترکمنها

Advertisements

ممنون از دیدگاهی که گذاشتید.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: