آرش سقر، دوسال گمنام و بی مرخصی در اوین است. «- آرش سقّر را آزاد کنید!».


ژورنالیست آرش سقّر

ژورنالیست آرش سقّر

تورکمنصحرا خبری بنقل از وبلاگ مسیح علی نژاد:

گزارشی مختصر از سکوت های تحمیلی بر خانواده های زندانیان؛ نزدیک به دو سال از زندانی شدن آرش سقر یکی از زندانیان سیاسی گمنام می گذرد خانواده اش تا یک سال به امید آزادیِ بدون حاشیه سکوت کرده بودند، اما او حتی یک روز هم به مرخصی نیامده است و اینک که همسر وی دچار بیماری سرطان شده است نیز با درخواست این خانواده برای مرخصی موافقت نشده است. مادر علی اکبر محمد زاده را بازداشت کردند تا سکوت کند، مادر کوهیار گودرزی را دستگیر کردند و مادرانی که وادار به سکوت می شوند تا کسی پرسش نکند در زندانها چه می گذرد ….

**********

جرس: نزدیک به دو سال از زندانی شدن آرش سقر یکی از زندانیان سیاسی که کمتر نامی از او در رسانه ها مطرح می شود، می گذرد اما او حتی یک روز هم به مرخصی نیامده است و اینک که همسر وی دچار بیماری سرطان شده است نیز با درخواست این خانواده برای مرخصی موافقت نشده است. آرش سقر یکی از اعضای ستادانتخاباتی میرحسین موسوی در مناطق سنی نشین کشور است که از اول آذر ماه هشتاد و هشت بدون حق مرخصی و دسترسی به تلفن و ملاقات حضوری در زندان بسر می برد.

  شماری از زندانیان سیاسی که به دنبال اعتراضات مردمی به انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸  دستگیر شده بودند  تاکنون   موفق به برخورداری از حق مرخصی نشده اند.  محمد داوری، مهدی محمودیان، عیسی سحرخیز، مسعود باستانی، ضیا نبوی، حسین رونقی ملکی، حامد روحی نژاد از جمله این   زندانیان شناخته شده هستند که از روز دستگیری تا کنون حتی یک روز هم به مرخصی نیامده اند اما در میان آنها زندانی سیاسی دیگری نیز در اوین و برخی از زندان های شهرستان   محبوس هستند که  کمتر نامی از آنها برده می شود و آنها نیز از داشتن حق حتی یک روز مرخصی محروم بوده اند..

خانواده ی برخی از این زندانیان سیاسی گاهی به دلیل فشار یا وعده ی مسولان برای  مرخصی، به ناگزیر سکوت اختیار می کنند.  اضافه بر این،  برخی از خانواده های زندانیان سیاسی پس از مصاحبه و اطلاع رسانی در مورد وضعیت این زندانیان، احضار و مورد بازجویی قرار می گیرند.

دو سال بدون حتی یک روز مرخصی

  آرش سقر یکی از این زندانیان سیاسیِ کمتر شناخته شده است که علی رغم سکوت خانواده ی وی در یک سال اولِ حبس،  این زندانی سیاسی،  از امکان مرخصی بهره مند نشد.

این  فعال سیاسی ترکمن بنا به گفته ی خانواده وی در مصاحبه ی سال گذشته ی جرس،  ابتدا بدون هیچ مدرکی متهم به جاسوسی برای ترکمنستان و بعد از آن تبرئه و از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی، به هشت سال حبس تعزیزی و محرومیت پنج ساله از همه فعالیت های مطبوعاتی و سیاسی محکوم شد که این حکم در دادگاه تجدید نظر به پنج سال کاهش داده شد.

 آزاده قرنچی همسر آرش سقر در تماس تلفنی جرس می گوید: مایل نیستم مصاحبه ای انجام دهم، یعنی ترجیح می دهم سکوت کنم تا شاید با درخواست جدیدم برای مرخصی همسرم موافق شود.

  یکی از فعالان سیاسی ترکمن به جرس می گوید: آرش سقر از چهره های دوست داشتنی شهر ما بوده و خیلی ها او را از نزدیک می شناسند و همانطور که همه پیش بینی می کردند او از اتهام جاسوسی هم تبرئه شد.

 وی می گوید: اما متاسفانه برای همه سوال است که چرا با مرخصی وی موافقت نمی شود تا حداقل در یک دوره موقت بتواند هم فرزند خردسالش را از نزدیک ببیند و هم به داد همسرش که بعد از ایشان دچار مشکلات جدی شده است برسد، فکر می کنم به لحاظ انسانی هم این کار خیلی غیر منصفانه است که یک بچه خردسال را از دیدار پدرش محروم می کنند اصلا پدرش خلاف کرد که فعالیت سیاسی کرد، گناه این بچه چیست.

 وی همچنین می گوید: متاسفانه همسر آقای سقر هم این روزها از بیماری سرطان رنج می کشد و  تمام مدارک پزشکی را هم به مسولان ارایه دادند تا شاید با مرخصی ایشان موافقت شود.

 آقای سقر تقریبا یکسال با خانواده ملاقات کابینی داشت که زمان آن  هم بسیار کوتاه است. مشکل اصلی خانواده فرزند خردسال آقای سقر است که شش سال دارد و خیلی برای پدرش بی تابی می کند.

 آزاده قرنچی پیشتر در یک مصاحبه ای با جرس گفته بود:  فرزند آرش سقر هر روز می پرسد “بابا کی می آید تا من در بغلش بخوابم و با او کشتی بگیرم؟” و می گوید” من ملاقات نمی روم چرا بابام را در یک شیشه کرده اند؟” خوب این شرایط برای یک کودک قابل تحمل نیست و چه کسی پاسخگوی کودک امروز که می خواهد جوان آینده این مرز و بوم است؟

 همسر آقای سقر این روزها همانند برخی دیگر از خانواده های زندانیان سیاسی سکوت اختیار کرده و امیدوار است که مسولان قضایی با درخواست آنها  به منظور بهره وری از امکان مرخصی برای این زندانی سیاسی موافقت کنند.

بازداشت مادر به جرم دفاع از فرزند

 یکی دیگر از  زندانیان سیاسی که خانواده ی وی نیز به ناگزیر سکوت اختیار کرده اند، علی اکبر محمدزاده نام دارد که  گفته می شود به تازگی مادر این دانشجوی زندانی، که برای پیگیری وضعیت پسرش در روز تولد وی به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود، برای چند ساعت بازداشت شده است.

مادر علی اکبر محمد زاده طی تماس خبرنگار جرس اعلام کرد که حاضر به گفتگو نیست و برای بدتر نشدن وضعیت فرزندش ترجیح می دهد سکوت کند.

علی اکبر محمد زاده، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف که در تاریخ ٢۶ بهمن ماه پس از خروج از دانشگاه بازداشت شد، به شش سال حبس تعزیری محکوم شده است.

 دانشجو نیوز گزارش داده است که مادر علی اکبر محمد زاده که صبح روز تولد پسرش برای پیگیری وضعیت پرونده وی به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود، با برخورد شدید ماموران مواجه و برای چند ساعت بازداشت می شود.

مادر و فرزند هر دو زندانی

 ماه گذشته پروین مخترع نیز به پس از دستگیری فرزندش کوهیار گودرزی،  بازداشت و روانه ی زندان شد. یکی از نزدیکان خانم مخترع به جرس می گوید: یک بار رسانه ها به اتشباه خبر مربوط به آزادی پروین مخترع را منتشر کردند در حالی که او هنوز  در زندان است.  او می گوید: خانم مخترع تاکنون هم با خانواده اش تماس گرفته و هم از امکان ملاقات برخوردار بوده است اما هیچ خبری از کوهیار گودرزی نیست.

 وی می گوید: به نظر می رسد علت دستگیری خانم مخترع ، مصاحبه های وی و اطلاع رسانی در باره وضعیت فرزندش کوهیار گودرزی بود و به همین دلیل پس از دستگیری کوهیار دیگر همانند گذشته مادرس هم آزاد نیست تا با رسانه ها مصاحبه کند و در مورد این بی خبری از موسلان پاسخ بخواهد.

 سکوت خانواده های تازه دستگیر شدگان

شماری از روزنامه نگاران و همچنین جمعی از مستند سازان  نیز به تازگی بازداشت شده اند. میر علی علامه زاده، حمید موذنی، مهرداد سرجویی و هادی احمدی از جمله فعالان خبری و رسانه ای هستند که در دورِ جدیدِ دستگیری روزنامه نگاران بازداشت و روانه ی زندان شدند.

پس از پخش فیلمی مستند در مورد آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی، پنج تن از مستند سازان ایران به نام های ناصر صفاریان، مجتبی میرطهماسبی، هادی آفریده، محسن شهرناز دار و کتایون شهابین طی دو روز گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت و روانه زندان شده اند.مستند سازان ایران به نام های ناصر صفاریان، مجتبی میرطهماسبی، هادی آفریده، محسن شهرناز دار و کتایون شهابین طی دو روز گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت و روانه زندان شده اند.

خانواده ی این روزنامه نگاران و مستند سازان نیز  به نظر می رسد به این دلیل سکوت اختیار کرده اند تا بنا به گفته ی برخی از این خانواده ها با مصاحبه های خود وضیعت پرونده قضایی این زندانیان پیچیده نشود.

Advertisements

ممنون از دیدگاهی که گذاشتید.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: