پاسخی دیگر به نوشته «روشنفکران ترکمن از ایده مستقل تا دنباله روی از احزاب سراسری» ا. گلی

از کامنتهای «گفتمان ترکمنها«:  … – قوانچ ترکمن می‌گوید:

چند تذکر کوتاه در باره این نوشته: اول این که ایده ترکمنستان جنوبی مستقل!! که مطرح می شود و پیدایش و یا شروع آنرا به دوره عثمان آخون نسبت داده می شود…. می بایستی با فاکت های تاریخی روشنتری توضیح داده شود. تا جائی که ما می دانیم ، عثمان آخون که سهل، حتی قاضی محمد در کردستان و پیشه وری در آذربایجان ، چیزی غبر از حکومت های خودمختار ی ( فدرالیستی ) را عنوان ننموده اند ، پس منتسب کردن این تحولات تاریخی به امری که امروز مورد علاقه نویسنده واقع شده است…. نمی تواند منطقی و درست باشد. ثانیا ، زیر سوال بردن روشنفکران مبارز دوران گذشته ، چه در دوره رضا شاه و چه در دوره های حکومت فرزندش و در رکاب سازمانهای سراسری، صرفا به این دلیل!! نمی تواند منطقی و منصفانه باشد. چونکه در آن دوران که به جنگ سرد جهانی و بلوکه شدن قدرت در دنیا مربوط می گردد، آلترناتیو هائی مانند ایده ترکمنستان و یا آذربایجان و یا کردستان و بلوچستان مستقل، از جاذبه چندانی برخوردار نبوده است. برای روشنفکران پیکارجوی ِ متعلق به این ملیت ها، ایده شوروی و آرزوی تبدیل ایران به سبک اتحاد شوروی، در مرکز توجه قرار داشته است. ( ضمنا باید توضیح بدهم که متاسفانه نه رهبری حزب توده و نه بعدا رهبری سازمان چریکهای فدائی، بدلیل تاثیر پذیری از ایده های مصنوعی پان ایرانیستی که متاثر از دوران پهلوی بود، هیچوقت خواهان این مدل نبوده و …. انگیزه های عدالت خواهانه و برابر طلبانه روشنفکران این ملیت ها را، در جهت اقتدار سازمانی خود، بکار می برده است.) من فکر می کنم که آقای گلی ( نویسنده این مطلب ) هم علیرغم نقش فرعی یا حاشیه ای خود در این دوران، به خاطر این واقعیات تاریخی، به شکلی به این جریانات سمپاتی داشته اند. …

تظاهر و ریا در نوشته «روشنفکران ترکمن از ایده مستقل تا دنباله روی از احزاب سراسری» ا. گلی

خوجه نفس نیوز به نقل از آلپتکین وبلاگ ارکین تولقئن  وقتی نوشته از خود نویسنده نباشد و آن را از جاهای دیگر کپی برداری کرده باشد . طبیعی است که آن مقاله بی سر و ته و فاقد ارزش میشود. نمونه آن مطلبی است که تحت عنوان :” روشنفکران ترکمن از ایده مستقل تا دنباله روی از احزاب سراسری” نوشته شده است . متاسفانه نویسنده این مطلب برغم ادعای دانستن تاریخ اما در نوشته خود نشان داده که فاقد دانسته های تاریخی است. ایشان با پیشه کردن یک بام و دو هوا سعی در نوشتن داشتند. غافل از اینکه وقتی که قلم فاقد اصالت و اعتقاد شد و جوهره آن ریشه نداشت . تظاهر و ریا نویسنده آشکار میشود

ایشان که همواره به تعریف و تمجید از حزب توده و اعضاء آن پرداخته و اعضاء حزب توده را روشنفکر و قهرمان جلوه میداد. اینبار برای توجیه نوشته خود به حرکت ملی و میهنی جنید خان قهرمان ملی ملت ترکمن اشاره میکند . در حالی که جنید خان بر علیه استثمار ننگین روس و کمونیست ها جنگید. که این دو به هیچ وجه همخوانی ندارد. اگر نویسنده دارای حس ملی و میهنی است پس چرا جانب توده ای ها را میگیرد که وابسته همان نظامی هستند که جنید خان بر علیه آن جنگید ؟ از اینرو مطلب دارای تناقض و دو رویی آشکار است. …

در پاسخ به اتهام واهی وبلاگ گفتمان ترکمنها

وبلاگ ارکین تولقئن:

وقتی دروغ و ریا پایه گفتمان باشد .طبیعی است که آن گفتمان نتیجه لازم را به همراه نخواهد داشت. وقتی مدیر وبلاگ در اقدامی ناجوانمردانه و  به بهانه ایجاد تفاهم زمینه توهین به آن کسی که هم عقیده خودش نیست را فراهم میکند و از درج جواب طرف مقابل خودداری میکند . به غیر از ریا چه میتوان گفت ؟

بحث بر سر آزادی بیان و عقیده است . وقتی فردی ادعای آزادیخواهی میکند . باید تفاوتهای دیدگاهی خود را با مستبدان و سرکوبگران نشان دهد. نه اینکه خود دقیقآ همان اعمال مستبدان و سرکوبگران را انجام دهد. در آن صورت چه تفاوتی بین عملکرد مستبد و آزادیخواه است ؟ این فرد که ادعای تفاهم و شناخت از افکار، اخلاق و فرهنگ دارد . به خوبی ثابت کرد فاقد پرنسیپ های اخلاقی است . حذف نظرات و پس و پیش کردن آنها مطابق با نیات خود و درهم کوبیدن طرفی که مخالف نظر ایشان را دارد و بعضآ خود ایشان با نامهای مستعار و یا ناشناس مجموعه اقدامات غیر اخلاقی است که نویسنده وبلاگ انجام میدهد . که مطابق با هیچ معیاری نیست چه برسد به اینکه نویسنده دیدگاه خود را مبتنی بر استدلال و منطق گفتمانی روشنگرانه و آگاهگرانه میداند ! به هر حال روالی که ایشان در پیش گرفتند را نمیتوان مثبت و سازنده ارزیابی کرد . وقتی نام وبلاگ گفتمان است . لابد خوب میدانند گفتمان یک طرفه نیست بلکه چند جانبه است. اگر هدف ایشان فقط نوشتن و نشنیدن جواب مخالف است . پس گفتمان نیست همان دیکته است. اگر هدف ایشان نوشتن و فقط شنیدن مکرر تائیدات است . پس گفتمان نیست چاپلوسی و تشویق های فرمایشی استالین و نیازوف است. که ایشان هر دو نوع عملکرد را با فرهنگش به ارث بردند. …

اگر در خانه کس است، یک حرف بس است.

وبلاگ گفتمان ترکمنها: چنین ادبیات رفتاری و گفتاری خشونت زا، توهین آمیز، بکاربری برچسبهای غیراخلاقی، …. و تلاش در جهت حذف و نابودی وبلاگ گفتمان ترکمنها، اولین بار نیست و آخرین بار نیز نخواهد بود. چونکه این وبلاگ بارها از طرف افرادی ناشناس و مجهول الهویه که از فضای مسموم خارج کشوری ارتزاق مینمایند، مورد بی مهری و حملات تخریبی قرار گرفته و هر از چند گاهی نیز در شکل و شمایلی دیگر این وبلاگ را مورد هجوم و تعرض قرار میدهند.

‏يکشنبه‏، 2012‏/05‏/13

وبلاگ گفتمان ترکمنها: قاعدتا هر تفکر و هر نوع تلاش و حرکتی بنا به نوع و چگونگی تطابق آن با خواسته و امیال ناظران آن، موافق، مخالف و یا در بعضی موارد دشمنانی را حول خود به صف بندی وامی دارد. که امری طبیعی و عکس العملی قاعده مند میباشند…

دمکراسی و نگرش سیاسینماهای ترکمن

وبلاگ ارکین تولقئن: آلپتکین تورکمن:

از ترکمنستان غیر دمکراتیک و دیکتاتوری تا اروپای دمکراتیک و آزاد شاید با هواپیما چهار ساعت باشد. یک ترکمن از یک نظام بسته به یک نظام آزاد را در چهار ساعت طی میکند. که البته به لطف پیشرفت علم و تکنولوژی میباشد. اما دستیابی یک نظام بسته و غیر دمکراتیک همانند ترکمنستان به دمکراسی به معنای پست مدرن وبا استاندارهای اروپایی و آمریکائی حداقل به پنجاه سال نیاز دارد . باز آنهم به لطف پیشرفت تکنولوژی و کوچکتر شدن دنیا از نظر ارتباطات است. یعنی امروز یک ترکمن مقیم سوئد و یا آلمان و انگلستان و یا آمریکا و کانادا با دیدن نظام مردم سالار و تامین خدمات اجتماعی دقیقآ میتواند آرزوی آنچنان جوامعی را برای ترکمنستان یا ترکمنصحرا داشته باشد . اما تحقق آن به چندین دهه نیاز دارد و آنهم باز اگر اتفاقاتی پیش نیاد که باعث تاخیر گذر به دمکراسی و تکامل آن شود. دستیابی به یک جامعه دمکراتیک یک خواسته آرمانی اما در عین حال زمان بر است. که طول زمان طی شده برای احقاق آن مراحل تکاملی اش میباشد. که خود به یک دوره طولانی نیاز دارد. 

مخدومقلی فراغی و ویژه گیهای شعر او

عارف بلندپایه ترکمن مختومقلی فراغی

جیحون: پوهنوال محمدصالح راسخ – استاد دانشگاه بلخ

بشریت در رشد تاریخی خویش، شعرا و نویسندگان ، دانشمندان ، متفکرین و هنرمندان پرنبوغی را پرورده که آنها با آثار جاودانی خویش سهم عظیمی را در انکشاف دانش و هنر وغنامندی گنجینه فرهنگ و علوم ادا نموده اند. آتشی که با نبوغ آنان شعله ور گردیده، سالها و قرنها است که به مثابه مشعل تابناک دانش و فرزانگی و آزادگی را هرچه فروزانتر نگه داشته شده اند. آنها انسان های ارجناک همه دورانها، همه مردم و بشریت هستند، آنها یادگاران فرهنگ و تاریخ هستند.

از جمله این ابرمردان عرصه فرهنگ و هنر، یکی هم بنیانگذار مرحله نوین ادبیات ترکمن، میهن پرست پرشور ، اندیشمند بزرگ و شاعر شهیر ترکمنها ـ مخدومقلی فراغی ـ میباشد که در نیمه دوم قرن هژدهم میلادی به مثابه تثبیت کننده اصالت ژرف ادبیات ترکمن جلوه گر گردیده است. مخدومقلی به مثابه بنیانگذار مکتب ریالیستی ادبیات ترکمن با خلاقیت هنری فوق العاده ارجناک خویش مقام شایسته ای در تاریخ ادبیات ترکمن دارد. …

تأمّلی در باب قلمرو علیشکر – پژوهشی

دوران ندیرقلی

توضیح خوجه نفس نیوز: شخصیّتها و خاندان نام برده شده در این مقاله، از جمله طوابفی هستند که بخشی از آنها در حال حاضر بعنوان «ترکمن» در جمهوری ترکمنستان در بین اهالی نخور حضور دارند. در ایّامی که اینجانب در آکادمی علوم ترکمنستان شاغل بودم همکاری داشتم بنام دکتر آراز پولات بهارلی که از جمله تحقیقات ایشان دوره «… تا تشکیل دولت صفویّه» که قبل آن را دو دولت مقتدر ترکمنهای «قره قویونلی ها و آق قویونلی ها» تشکیل میدادند، شامل دوره پژوهشی نامزدی علوم آقای دکتر آراز پولات بهارلی میگردید. در آن ایّام (سالهای 1994-1996) در طیّ دوره های اجلاس هیئت علمی آکادمی علوم که در پژوهشکده تاریخ صورت میگرفت، وی پیرامون پژوهش های علمی خود اطلاعات مبسوطی ارائه میداد که مربوط به همان ایّامی است که در مقاله «نأملی در باب قلمرو علیشکر» ارائه داده شده است. در آن دوره با اینکه از قلّت منابع می رنجیدیم ولی منابع خود کتابخانه آکادمی علوم ترکمنستان از بیشتر منابع مرجع برخوردار بود، من جمله در باب همین ادوار میتوانستی به منابع ارزشمندی دسترسی پیدا کنی که در «فوند کتابهای کمیاب» قرار داشت. … عنوانها و نامهای اصلی یا فامیلی که در حال حاضر با ترکیب «شُکر، شُکور، شکری، شکوری، …» در بین اهالی رگیون رواج دارد، بر گرفته شده از همان ایده ائیست که در این مقاله وجود دارد!. …    «خوجه نفس نیوز«

وبلاگ نوشیجان «تاریخ و فرهنگ ملایر»: ب: علیشکر و خاندان وی

بزرگترین و نامدارتر ترین امیر ایل بهارلو امیر علی شکر است که نام وی و فرزندانش همیشه در صدر افراد ایل بهارلو آمده است. توجه به موقعیت ویژه و اهمیت خاصّ ایل بهارلو در نزد قراقویونلوها و ریاست این فرد بر آن ایل، به خوبی می تواند مبین اهمیت و اعتبار او باشد. از مراحل نخستین زندگی او اطلاعی در دست نیست. ولی در منابع وی را فرزند الف قرابیگ بن بیرم قرابیگ نوشته اند.[30] نحوه تلفظ اسم او نیز بر پژوهندگان نامعلوم است. در حالی که عده ای آن را با ضمّ شین و سکون کاف و راء ( شُکر) می خوانند عده ای دیگر با فتح شین و کاف (شَکَر)و برخی با کسر شین و فتح کاف(شِکَر) خوانده اند.[31]اگر چه ترکیب اسم با شَکَر خیلی نادر است ولی یکی از شواهد و مدارک اصیلی که می تواند در تعیین تلفظ دقیق این واژه به ما کمک کند، شعری از قاضی محمد رازی است که در وصف شهر های غرب ایران سروده و دربیتی ازآن گوید:

نتیجه تحقیقات دولت انگلستان در زمینه روانشناسی اجتماعی ایرانیان در 61 سال گذشته

دولت انگلستان در سال 1329 یک  گروه تحقيقاتی تشکيل می دهد تا علت و زمينه های بحران در ايران را پيدا کند. هدف، پژوهش درزمینه  روانشناسی ايرانيان بود. يک ديپلمات انگليسی بعد ازتحقيقات لازم خصوصیات  ايرانيان را چنین توصيف می کند:

ريا کاری بدون دستپاچگی، اعتقاد به قضا و قدر، اهميت ندادن به زجر کشيدن، ايرانيان عادی تو خالی و بی اخلاق و هميشه مشتاق قول دادن در قبال کارهايی اند که قادر به انجام دادنش نيستند و يا اصلاً قصد انجام دادنش را ندارند. اهل طفره رفتن، فاقد انرژی و استقامت، اما تابع قدرت و انضباطند. فاقد هویتی مشخص، عربی- فارسی؟ به گذشته افتخار میکنند ولی به آن خیانت میکنند. ضعیف کش و بیگانه پرستند. خود را از عربها جدامیدانند ولی عرب دوست هستند و شکست در مقابل انها را افتخار میدانند. مرده پرست و زنده کش هستند. کسانی را که به انها بدی کنند و آنها را بترسانند؛ ستایش میکنند و مقبره و گنبد برایش میسازند. لجبازند؛ حتی اگر به ضررشان هم باشد. بالاتر از همه، از توطئه و تبانی لذت می برند. هر زمان که منافعشان حکم کند، به آسانی از اعمال غير اخلاقی تبعيت می کنند. ايرانی دروغگوي ماهری است. اما انتظار ندارد که گفته هايش را باور کنند. ايرانيها در زمينه های فنی به راحتی معلوماتی سطحی کسب می کنند و خود را متقاعد ميسازد که به معلوماتی عميق دست يافته اند .” .

جوابی به جنگ روانی مداوم علیه ملتمان از زاویه تاریخی

گفتمان ترکمنها: گری

در طی سده ھای اخیر، علم تاریخ و باستانشناسی نیزدر دست استعمارگران ھمانند دین و مذھب، وسیلھ ای جھت ایجاد دشمنی و اختلاف بین ملتھای مختلف، تضعیف و حکومت بر آنان و غارت ھست و نیستشان بوده و میباشد. از یک سو برای برخی ملتھا شناسنامھ تاریخی دروغین و غرورآفرینی می تراشند، از سوی دیگر برای ملتھایی کھ غرور و غیرتشان مانع تحقق اھداف غارتگرانھ شان می شود، تاریخھای سراسر تحقیر و توھین می سازند….

برای مطالعۀ کامل مطلب روی فایل زیر کلیک بکنید.

جوابی به جنگ روانی مداوم علیه ملتمان از زاویه تاریخی pdf

تورکمن صحرا مدیا

مختصر تاریخ روابط سیاسی ترکمنهای ایران با حکومت مرکزی – «ازعهد صفوی تا دوره پهلوی»

 پایگاه اطّلاع رسانی اولکر گنبد قابوس:

توضیح خوجه نفس نیوز: ابتدا میخوام این واقعیّت را اذعان کنم که این بخش از تاریخ ترکمنها مهمّترین دوره مربوط به تاریخ پر عظمت مقوله «ترکمن» می باشد و از جمله پژوهشهای قابل تقدیر است. تنها نکته ای را که میخوام بدان اشاره کنم، در بدو شروع اوّلین جمله «بنا به افسانه ترکمنها …» ، «تاریخ ترکمنان اوغوز» ، » افسانه» نیست بلکه «روایات» است. اصولاً در علوم تاریخ مقوله «افسانه» و «روایات» دو روند مجّزا از هم می باشند. «افسانه» بطور شفاهی و با ابهامات خاصی که در بطن خود دارد، استناد تاریخی ندارد و معلوم نیست از جانب چه کسانی در چه زمانی بیان شده است. حال آنکه «روایات» از جانب مورّخین و محققین و راویان با سواد در زمان و مکان و دوره های خاصّی از تاریخ بیان و تحریر شده و ماهیّت می یابد. مثل: «اوغوز خان» که در دوره ابوالغازی بهادرخان سلطان اؤزبک در قرون 16-18/م.م. در ترکستان آنزمان به رشته تحریر درآمده است که قبل از آن نیز در کتاب «جامع الّتواریخ» رشید الّدّین فضل الله بیان داشته شده است. مثال زیاد است. پس می بینیم این تاریخ ترکمن «افسانه» نیست بلکه از روی مستندّات تاریخی (روایات) در مطاوی مطلوب نوشته شده است. پس واقعیّت دارد.  … و خواهشمند است تاریخ واقعی ترکمنها را «افسانه» جلوه ندهید. از ارائه اطلاعات علمی ذیقیمتـتان سپاسگزاریم.

گردآوری و تلخیص از: عیدمحمد مفیدی

مقدمه: بنا به افسانه ترکمنها همه آنها از نسل اغوزخان هستند به همین خاطر به اغوز‌ها معروف بودندکه از قرن یازدهم میلادی به ترکمان‌ معروف شدندکه نام «ترکمان» یا «ترکمن» میراثی ماندگار برای ترکمنهای امروز در سرزمینهای گوناگون از قبیل (ایران،ترکمنستان،افغانستان و عراق ،ترکیه،سوریه ) می باشد. ترکمن‌های شرق ایران (ایران، ترکمنستان، افغانستان) نسبت به ترکمن‌های غرب (عراق ـ  سوریه ـ ترکیه) از جنبه‌های گوناگون تاریخی و قومی به همدیگر نزدیکتر‌ هستند چرا که ترکمن‌های غرب( از نسل‌ ترکمن‌های آق‌قویونلو و قره‌قویونلو) هستند چندین قرن پیش‌تر با مهاجرت به غرب ایران و جدائی از سرزمین آبا و اجدادی، مسیر تاریخی متفاوتی را طی کردند که قطعاً این جدایی بر جنبه‌های گوناگون فرهنگی آنان بی‌تأثیر نبوده است. بعد از ایجاد حکومت صفویه در ایران این جدایی عمیقتر نیز شده است، البته ترکمن‌ها در روی کار آمدن و ادامه حکومت صفویها نقش خیلی مهمی داشتند. ایجاد حکومت صفویه در ایران باعث بروز تحولات بسیار عمیقی در ایران و ممالک اطراف شده است و تدریجاً باعث شده که روابط ترکمن‌های غرب با ایران و سرزمین‌ پدری ترکمن‌ها قطع شود. ترکمن‌ها بعد از اسلام در ایجاد قریب به اتفاق حکومت‌های ایرانی و حتی بعضی از نقاط جهان اسلام تاثیر اساسی داشتند که بعد از صفویه تأثیرگذاری آن تدریجاً کم شده تا حدی که در دوران معاصر به صفر رسیده است.

حاصل انقلاب بهمن ۵۷:حکومت اختناق، سرکوب و زندان، شکنجه و اعدام

گفتمان ترکمنها به نقل از ترکمنصحرا مدیا:

یک ترکمن مهاجر - در اینکه سانسور و اختناق و بی‌عدالتی سیمای تمامی کشور پهناور ایران را  تیره و تار نموده است، شکی بر آن نیست ولی صحبت در اینجاست که نحوه و شکل پیشبرد این سیاست ضد آزادی و ضد مردمی در تمامی ابعاد جامعه ایرانی از یک فرمول و از یک خط مشی سرکوبگرانه و واحد و مشابه برخوردار نمی باشد. سازمان امنیتی و اطلاعاتی حکومت اسلامی که تجربه سی و چند ساله را در خفه کردن اعتراضات مردمی دارد، بر این سیاست متکی است تا هر نوع صدائی را قبل از اینکه به گوش مردم معترض شنیده شود، در نطفه خفه کرده و با این روش زمینه‌های شکل‌گیری و گسترش هر نوع مقاومتی را از ریشه بخشکاند. ….

برنامه طلوع خورشید لغو شده است!ـ مقاله تاریخی احمد شاملو در تهران مصور تیر ماه ۱۳۵۸

احمد شاملو

جمهوری ایرانی:

مقاله ای شگرف از احمد شاملو که اوج روشن بینی سیاسی وی را در آن مقطع حساس تاریخی نشان می دهد وکمک بسیار زیادی می کند به شناخت چگونگی شکل گیری قدرت سیاسی خمینی ازهنگامی که به عنوان یک طلبه پا به ایران گذاشت تا آنزمان که با پشتیبانی بیگانگان آزادیخواهان را سرکوب کرد و یک دیکتاتور تمام عیار گشت.

احمد شاملو این مقاله را زمانی نوشت که توفان سیاه جهل و ارتجاع و واپس گرای در میهنمان آغاز به وزیدن کرده بود. خمینی و چماقدارانش آرام آرام چماق سرکوب را از زیر عبا بیرون میاوردند و برای نابودی تمامی دستاوردهای دمکراتیک انقلاب مردم آماده میشدند.

 مکانهایی که این مقاله روی اینترنت موجود است: متن کامل مقاله از نشرکارگری سوسیالیستی:

متن کامل این مقاله را در فرمت پی دی اف آن  از نشریه میلیتانت صفحات ۱۱ـ ۱۴ را دریافت دارید!

بررسي شرايط زندگي و موقعيت اجتماعي تركمن ها در دوره رضاشاه

نشست جمعیّت مختومقلی کلاله

ترکمنصحرا گلوبال بنقل از «جمعیّت فرهنگی هنری مختومقلی فراغی – کلاله: در سال های نه چندان دور، مادران برای ترساندن و اطاعت بچه ها و یا خواباندن آنها از واژه قزاقها دارند ميآيند، زیاد استفاده می کردند بعـدها متوجه شدیم که قزاقها همان نیروهای نظامی رضاشاه بودند که برای تسلیم ترکمن ها به کار اجباری و بیگاری،برداشتن حجاب زنان و یا درياف ماليات همچنين تامین خواست های خود به روستاها هجوم مي بردند. قزاقهای رضاخانی در جهت ضرب و شتـم حتي اعدام ترکمن ها از شیوه های مختلفی استفاده می کردند. کوچهای شبانه، بهره گیری از تاکتیکهای رزمی و درگیریهای خونین و …از خاطرات تلخ آن سالهاست كه سینه به سینه نقل شده و بخش مهمی از تاریخ این قوم را تشکیل داده است. .
جمعیت فرهنگی هنری مختومقلی کلاله موضوع نشست 73 خود را که عصـر روز جمعه 30 دی ماه 1390 در محل کتابخانه عمومی کلاله برگزار شد، به بخشهایی از زندگی و موقعیت های اجتماعی ترکمن ها در دوره رضاشاه اختصاص داده بود. تشریح ویژگیهای این موضوع را کارشناس ارشد تاریخ همچنین مسئول آموزش و امور دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی مرکز کلاله، اتاقلی کشــواد بعهده داشت

این نشست با تلاوت آیاتی از کلام ا… مجیـد و قرائت قطعاتی از اشعار شاعر و عارف شهیر ترکمن مختومقلی فراغي بوسیله نوجوانان روستای دهنه كلاله آغاز شد..
عبدالعظیم ممی زاده که اجرای برنامه و معرفی بخشهای مختلف نشست 73 را برعهده داشت، بعنوان مقدمه برش هایی ازفعاليت اجتماعي ترکمن ها در دوره رضا شاه را قرائت کرد سپس سخنران اصلي نشست 73 را اين گونه معرفي كرد: اتاقلی کشواد سال 1349 در خانواده ای کشاورز و زحمتکش در روستای پیشکمر کلاله متولـد شده تحصیلات ابتدایی، راهنمایی را در زادگاهش و دوره متوسطه را در کلاله سپری کرده است. …

آیا تمایل به وحدت فدرالی ملیتهای ایران افزایش می یابد؟

ملیّتهای فدرال ایران

حکمیت ملی ومسائل اتنیکی درایران، از ع. خرسندی : آنانی که تصور میکنند برای حفظ تمامیت ارضی و حفظ یکپارچگی کشور بجای اتحاد وهمبستگی با جریانات سیاسی و اجتماعی اتنیک و مردمان مناطق حساس مرزی کشور باید یا با دشمن ملت وکشور ایران یعنی جمهوری اسلامی ادامه طریق دهند ویا جای آنرا بایک استبداد مطلق دیگری پر نمایند در جایگاه دشمنان کشور، خاک به چشم ملت ایران می پاشند وکشور را درلبه پرتگاه تجزیه دیگر باره قرار می دهند.

طرح مسائل اتنیک در کشور ما  بسیار جدی تر و حیاتی تر از آن است که بتوان آنرا کتمان ، انکار و یا تقبیح نمود. هر نوع اندیشه و یا تفکری در این راستا  تنها  به دامن زدن به منازعات  اتنیکی و  تعمیق هر چه بیشتر بحران ملی در آینده کشورخواهد انجامید همچنانکه حکومتهای گذشته نیز تا کنون در تلاش بوده اند  با سرپوش گذاشتن بر واقعیت های موجود آنرا درپشت  سپر سرکوب و کشتار هموطنانمان پنهان نمایند.  باید با طرح مطالبات از سوی جریانات انتیکی بصورتی جدی و در سطحی ملی به تعامل نشست تا مسائلی نظیر جدایی طلبی که زمینه های نگرانی در سطح ملی را فراهم آورده است با مفاهمه  ملی حل وفصل گردد. موضوع اتنیک درایران واقعیت دارد همچنانکه تجزیه بخشهای زیادی از کشور ما  تا کنون واقعیت داشته است. کافی است نیم نگاهی به تاریخ کشورمان یندازیم تا عمق بحران سیاسی را که در نتجه تجزیه های مکررکشور بوجود آمده و تا امروز نیز ادامه یافته است  مشاهده کنیم . نتایج تجزیه بویژه از  دوران صفویه + عثمانیان  به بعد بسیار بیشتر قابل لمس است،  بنا بر این آنچه که در این مرحله حساس تاریخ کشورمان با آن روبرو هستیم محصول دوران تجزیه های مکررکشور ما است، در این مرحله اما نمی توان از این بحران عبور کرد  بدون اینکه به راه حل اساسی آن اندیشید. …

تينا دختری از نخلستانهای الأحواز، نجات یافته از کشتی غرق شده در مسیر مهاجرت به استرالیا

آقای حردانی و دخترش تینا

کنگره ملیّتهای فدرال ایران:
بقلم حامد کنانی- در در تأیید گفته مادر گفت: اگر انگلیس ما را به رضا خان نمی فروخت، حالا و ضعمان صد برابر از اینها بهتر بود،اینها فقط نفت و گاز دارند ولی ما اضافه بر نفت وگاز،تالابهای بسیار زیبا و پنج …

*********************

تینا دختر ده ساله ای است که هفته پیش یکی از سه کودک نجات یافته از سر نشینان کشتی غرق شده پناهندگان ایرانی و افغانی و عراقی در قبال جزایر جاوه اندونزی بود،او تا همین دیروز در کنار پدر و مادر و خواهر کوچک ونحیف هشت ساله اش موبینا زندگی می کرد،هم اکنون تینا یتیم و بی کس است اما هنوز که هنوزه به داشتن خانه بزرگ و باغچه قشنگ و مدرسه ی زیبا و اسباب بازیهای رنگارنگ و زندگی بهتر در استرالیا فکر می کند،مادرش همه اینها را به او گفته بود.
درست یکماه پیش بود که تینا و خواهرش موبینا بهمراه پدر و مادر برای دیدار و خدا حافظی پیش مادر بزرگ رفته بودند،در آن روز تینا توانسته بود مادر بزرگش را قانع کند که دست از ممانعت از سفرشان بر دارد،پیر زن بیچاره با سفر دور آنها مخالف بود،او حق داشت که مخالفت کند،چون بغیر از اهوازهیچ جای دیگری را بر نمی تابید،اما در نهایت تسلیم اصرار و التماس تینا و موبینا شد،او در ابتدا به گریه افتاد و بعد صندوقچه کوچکی را باز کرد و از درون آن چهار حلقه گوشواره ریز قشنگی را در آورد و به گوش تینا و موبینا آویخت.
صحنه ی به زمین نشستن هواپیمایی که آقای حردانی و خانوده اش را از تهران به دبی برده بود همچون نواری در ذهن تینا به نمایش در آمد.آن موقع مادر از زیبایی فرودگاه دبی به وجد آمده بود و رفاه و امکانات زندگی انسانهای مقیم دو ساحل را باهم مقایسه می کرد ،خدایا یعنی ما هم نفت و گاز داریم ،خدایا یعنی ما هم انسانیم، کی باور کند که مردمان ساحلی که در نظر دیگران به ملخ خور و سیه چرده و پا برهنه معروفند، این چنین متمدن باشند ،حال ما مجبور باشیم که از خانه و کاشانه خود بگریزییم و زندگی را در جای دیگر بجوییم و گرنه کیست که از وطن خود بگریزد و دل بدریا زند.

انکار نامه ی ناصری، نقدی بر یادداشتهای اخیر ناصر پورپیرار- گونای تبریزی

دونیأ تورکیلرینگ بایداقلاری

تورک ایران:
«اشاره: آقای ناصر پورپیرار در ادامه ی آنچه که بررسی تمدن ممتاز شرق باستان میخواند در چند ماه گذشته به سراغ ملت تورک آمده و این بار در انکار تمدن و فرهنگ و زبان و تاریخ تورکان پا را بسی فراتر گذاشته و گوی سبقت از پان فارسیزم نیز ربوده است. ما این مطالب را در سایت ایشان (ناریا) مشاهده کردیم و کمی تامل نمودیم تا شاید کسانی که آوازه ی پورپیرار را به آذربایجان شمالی نیز کشانده اند واکنشی نشان دهند یا حداقل آنهایی که پورپیرار اسمشان را آورده و نظریاتشان را به سخره گرفته (مثل آقای دکتر صدیق) جوابی ارائه دهند که اینطور نشد. ما نیز این مطلب را به عنوان یک جواب حداقلی بصورت مکتوب برای پورپیرار فرستادیم که ایشان نیز ترجیح دادند سکوت کنند.
چندی پیش در برخوردی اتفاقی که با آقای دکتر صدیق در تبریز داشتم پرسیدم که آیا قصد ندارید جواب پورپیرار را بدهید و ایشان فرمودند: من وقت ندارم….»
مقدمه – سخنی با پورپیرار
حال که در ادامه انکارنامه های جالب تاریخی تان به تاریخ ، فرهنگ و زبان ترکان رسیده اید و خود باب این بحث مبارک و پرمناقشه را گشوده اید امیدوارم کمی حوصله به خرج دهید و به سیاق سابق بنده را نیز «دلقک درازبینی بی مایه ، بی مقدار ، نادان و …» ننامید هر چند که مطمئنم اشتراک کنندگان در این بحث فقط اقوال را می شنوند و احسن را برمی گزینند. و نیز پوزش می طلبم اگر سبک نوشتاری ام در فارسی به پای سبک زیبای شما نمی رسد چراکه این اواخر (که خود سه چهار سالی می شود) هیچ به این زبان ننوشته ام و هر از گاهی هم اگر دستی به قلم برده ام به زبان مادری به قول شما «بی بار و فاقد ارزش تکلم اندیشمندانه «ام بوده است. که البته این را به حساب تعصب و افراط نگذارید که قصه ی یادگیری زبان مادری در میانسالی آنهم در خفقان تبریز و کلاسهایی که به لطف رٲفت اسلامی نظام حاکم و هوشمندی برخی دوستان ، دولت مستعجل بودند و استادانی که اکنون صدایشان از زندان تبریز به گوش می رسد ، خود قصه ی دیگریست ، که اندک خبر دارند. …

حقوق زنان در دین زرتشتی و عبارت مبهم حقوق و جایگاه ارزشمند زنان در ایران باستان

رضا مرادی غیاث آبادی

رضا مرادی غیاث آبادی: بی‌طرفی و واقع‌ نگری در کار پژوهشی حکم می‌کند که یک صفت کلی و نتیجه‌ گیری نهایی را به گونه یکسان برای همه مردمان یک کشور کهنسال و گسترده و پر تنوع  بکار نبریم. این شیوه، علاوه بر دورماندن از دستیابی به واقعیت‌های تاریخی، موجب ضایع شدن حقوق مردان و زنانی هم می‌شود که بزرگترین رنج‌ها را از حاکمان مستبد و زورگوی زمان خود تحمل کرده‌اند.

*************

عبارت «ایران باستان» مفهومی بسیار وسیع و پر دامنه است. با اینکه آغاز و پایان این دوره را نمی‌توان در زمان خاصی تحدید کرد و تعریف کامل و یکسانی برای آن وجود ندارد؛ اما با این‌حال «ایران باستان» گستره‌ای چندین هزار ساله در طول زمان و گستردگی‌ای میلیون‌ها کیلومتر مربعی در پهنه مکان را در بر می‌گیرد. پهنه‌ای که حتی در یک زمان واحد، قوم‌ها، باورها، شیوه‌های زندگانی، ادیان و حکومت‌های گوناگونی در آن بودوباش داشته‌اند. دستیابی به واقعیت‌های تاریخی و آگاهی از شیوه‌های زندگانی و باورهای مردمان با چنین عبارت‌هایی کلی (که گاه نتیجه نهایی آن نیز مثلاً با واژه «ارزشمند» در صورت مسئله می‌آید) ممکن نمی‌شود.

تاريخ حضور تورکان در ايران قبل از اسلام و بعد از آن

حیدر بیات

اشاره: این نوشته بخشی از یک مقاله بلند یا کتابچه‌ایست که به تاریخ ادبیات ترکی در ایران پرداخته است و قرار است به ضمیمه مقالاتی از نویسندگان دیگر در یک مجموعه منتشر شود.
بخش نخست یا مقدمه آن نوشته به بررسی کوتاه تاریخ ترکان در ایران می‌پردازد که تقدیم خوانندگان آلما یولو میشود.
سید حیدر بیات
تاريخ حضور ترکان در ايران, تاکنون بحث‌هاي داغي را برانگيخته است. برخي، تاريخ ترکان ايران را از دوران باستان و زمان سومريان که قرائني بر ترک بودن آنان اقامه شده است، شروع مي‌کنند و برخي نيز با ناديده انگاشتن قراين تاريخي، حضور ترکان را تا زمان سلاجقه و حتي بعد از آن نفي مي‌کنند.

   نگارنده در اين مقاله به اختصار حضور ترکان قبل از زمان سلجوقيان و بعد از آن را بخصوص در مناطق شرقي آذربايجان و عراق عجم (شيراز و اصفهان و ساوه و تهران (ري) قزوين و قم) يعني مناطقي که تاریخ‌ نگاران دیگر در مورد آنها تمرکز نکرده‌اند خواهد پرداخت. شايان ذکر است که منابع من در بخش نخست و تاريخي اين پژوهش، کتب مؤرخين اسلامي در سده‌هاي ميانه است. چرا که تاريخ ترکان اين مناطق از اين زاويه کمتر بررسي شده است. اصرار نگارنده براي استفاده از اين منابع دليل ديگري نيز دارد. معمول کساني که حضور ترکان را در ايران انکار کرده‌اند در واقع با حذف و جرح مطالب اين منابع به اين کار دست زده‌اند که براي پاسخ به آنان لاجرم بايد به اين منابع استناد کرد و ديگر اينکه مطالب موجود در اين منابع، سخنان همديگر را تکميل و تاييد مي‌کنند و يک نوع تواتر تاريخي بر حضور پررنگ ترکان در ايران، در اين تواريخ ديده مي شود.

نگاهی به تاریخچه سینمای ترکمنستان

آناگل آنا قلیوا -خلق آرتیست

سایت جیحون :

سینمای ترکمنستان که با تأسیس ترکمن فیلم در ۱۹۶۱ نهادینه شد، ابتدا در ۱۹۲۶ در عشق‌آباد، پایتخت کشور، آغاز شد. در میان نخستین فیلم‌هائی که در آنجا ساخته شد، تشنگی‌های زمین (۱۹۳۰) از یولی رایزمن، یک مستند سینمائی دربارهٔ احداث یک کانال در دل بیابان، برای استودیوی وُستک – کینو را می‌توان نام برد، که نخستین فیلم ناطق شوروی نیز محسوب می‌شود. چون در سال ۱۹۳۱ روی آن گفتار و موسیقی گذاشتند. تا دههٔ ۱۹۶۰ با این یک استثناء تنها معدودی فیلم قابل ذکر در این کشور تولید شد، تا آنکه در این دهه کارگردان‌های تعلیم‌دیدهٔ VIGIK از جمله، بولات منصورُف (متولد ۱۹۳۷) و حاجی‌ قلی نارلِیف (متولد ۱۹۳۷) کار خود را در صنعت سینمای ترکمستان آغاز کردند. نخستین فیلم منصورف، رقابت (۱۹۶۳) – ضمناً نخستین فیلم سینمائی یک کارگردان بومی – به جنگ طولانی قبایل ترکمن با کردهای ایرانی پرداخت که فیلمبرداری آن را نارلیف بر عهده داشت. این دو کارگردان بار دیگر در فیلم رفع تشنگی (۱۹۶۷)، اقتباسی از یک رمان روسی دربارهٔ کندن یک کانال مدرن در بیابان‌های قراقوم، و فیلم دختر ب
رده (۱۹۷۰) همکاری کردند، که فیلم اخیر را معمولاً بهترین فیلم مشترک آن دو می‌شناسند.

نکاتی پیرامون معضلات اوپوزیسیون جمهوری اسلامی

ترکمن بیرلشیک

گفتمان ترکمنها: اراز:

از هیچ نیروی سیاسی نباید انتظار داشت که بدون هیچگونه خواستی با عضویت در یک اتحاد سیاسی تنها جاده صاف کن آن اتحاد برای تأمین اهدافشان باشد. مثلا، برای ما ترکمنها در ایران، آزادی دیگران با وجود تداوم اسارت ملی خودمان مسلما هیچ سودی در بر ندارد. ملت ما از زمان اسارت خود در دست شوونیسم ایرانی، بهای سنگینی برای کسب حق حاکمیت ملی خود و کسب حقوق شهروندی برابر با ملت حاکم پرداخته است. طبیعی استکه ما نیز نه « پیش شرط»، بلکه خواستهایی از آلترناتیو رژیم اسلامی برای اتحاد با آن خواهیم داشت که حداقل آن برسمیت شناختن واقعیت ملت بودن ما از هم اکنون و به تبعه آن، پذیرش حقوق ملی و نفی سیاست شوونیستی و تمرکزگرایانه تاریخی در حق همبودهای انسانی متفاوت با همبود حاکم در این واحد جغرافیایی خواهد بود. .….

21 آدر  .1390