امروزه رشد علوم اتنولوزی و اهمّیّت آن در پروسه ملّت سازی ایلات بزرگ، ملّتهای محکوم به استحاله در چهارچوب حکومتهای تمرکزگرا را برآن داشته است که در جهت هویت طلبی و احقاق حقوق ملّی خود گامهای جدّی بردارند. يكي از شاخه هاي علم مردم شناسي بررسي اسكان و اقليم طوایف مورد ذکر و هویت طلب است كه در آن پراكنده شده اند. این طوایف در طی سالهای متمادّی تحت حاکمیّت حکومتهای تمرکز گرا روبه اضمحلال ملّی پیش می روند. در این رابطه طرحی نیز با عنوان » مقوله استحاله ملّی _ تاریخی» که بخش نتایج این طرح درمورد «آ مـار و اسکانهای ایلیاتهـای ایــران و بستر ملی آنهـا» می باشد. در این پست مقاله ای را درج میکنیم که در این رابطه اطلاعات ذیقیمتی را ارائه میدهد. این مقاله در نشریه دیجیتالی «ترکستان جنوبی» درج شده است. دقت خوانندگان را به این مقاله جلب میکنیم:
(گزيده ي مقاله : نام اقوام در جغرافياي ايران ، اثر «و. ايي . ساوينا» ، ترجمه ي «حسين مصطفوي گرو» ، به نقل از : تحقيقات ايران شناسي ، نامه ي فرهنگستان 5/2 ، صفحه 182 – 165) .
فلات ايران در طول قرن ها جايگاه قبايل و ملل بسياري (از جمله تورك و توركمن) بوده است .
واژه ي تورك (جمع : اتراك ، توركان) به قوم تورك ، صرف نظر از تقسيم آن به قبايل متعدد ، اطلاق مي شود. اين نام قومي در نام هاي جغرافيايي ايران به فراواني ديده مي شود : تورك دره ، تورك ويران ، تركه ده ، قيز قاپان تورك (آذربايجان) ؛ قلعه تورك (كرمانشاه) ؛ ده تركان (بختياري ، لرستان) ؛ رباط ترك ، باقر آباد تورك ، مهرنجان تورك ها (ايران مركزي) ؛ توركان ، تركان هرابرجان ، تورك سلويه (فارس) ، تورك آباد (كرمان) … ادامهٔ این ورودی را بخوانید »




























